Produkty Oleofarm są powszechinie dostępne. Sprawdź, gdzie możesz zakupić nasze produkty Collaflex i Collaflex Osteum.

 

Sklep online

Internetowy sklep

Oleofarm24.pl

 

Apteki internetowe

Popularne apteki online

Zobacz listę

 

Apteki stacjonarne

Sprawdź w swojej aptece

Adresy sklepów

 

Sklep firmowy

ul. Mokronoska 8 Wrocław

Sprawdź dojazd

Sprawdź w swojej aptece. W przypadku braku produktu, możesz go bezpłatnie zamówić. Wystarczy, że poprosisz o to farmaceutę.

Collaflex Sport

Kolagen typu I jest głównym komponentem ścięgien i więzadeł. Kolagen typu II jest podstawowym rodzajem kolagenu macierzy międzykomórkowej chrząstki W preparacie występuje on w zhydrolizowanej, niskocząsteczkowej formie charakteryzującej się wysoką wchłanialnością z przewodu pokarmowego

Collaflex

Collaflex® uzupełnia dietę w kolagen typu II, siarczan chondroityny i kwas hialuronowy - składniki macierzy międzykomórkowej tkanki chrzęstnej utrzymujące prawidłową kondycję chrząstki i kości.

Collaflex zawiera 3 najważniejsze składniki 
tkanki chrzęstnej w proporcjach występujących 
naturalnie w organiźmie:

Kolagen typu II

Kolagen typu II jest odpornym na rozciąganie białkiem tkanki łącznej. Stanowi główny składnik chrząstek i ścięgien oraz odpowiada za utrzymanie odpowiedniej elastyczności skóry. Kolagen tworzy swoiste rusztowanie, w którym zatopione są pozostałe składniki chrząstki stawowej - głównie kwas hialuronowy oraz chondroityna.

Collaflex - 3 składniki1.3.2.

Kwas hialuronowy

Kwas hialuronowy jest wielocząsteczkowym związkiem należącym do rodziny glikozaminoglikanów. Szczególną właściwością kwasu hialuronowego jest wiązanie dużych ilości cząsteczek wody. Dzięki temu kwas hialuronowy pomaga zachować odpowiednie nawilżenie, sprężystość i elastyczność tkanki łącznej.

Siarczan chondroityny

Chondroityna jest trzecim najważniejszym związkiem tworzącym macierz tkanki chrzęstnej. Jest także składnikiem budulcowym do syntezy nowych struktur chrząstki. Jest związkiem wysokocząsteczkowym o złożonej budowie i z tego względu jego absorbcja z przewodu pokarmowego do krwi jest utrudniona. Aby zwiększyć przyswajalność tego składnika konieczne jest przekształcenie go w cząstki o mniejszej masie, które mogą być wchłaniane w jelicie cienkim.